Kolejny film magiczny, który ogląda się z małym przymrużeniem oka, ale i wielką przyjemnością.

Początek bajkowy - przychodzi na świat dziewczynka, na którą rzucono klątwę i… w miejscu noska znalazł się świński ryjek. Urok zdjąć może tylko osoba tego samego rodzaju, co matka dziewczyny interpretuje jako konieczność wydania córki za błękitno krwistego, szlachetnie urodzonego młodzieńca. I tu cały jest ambaras, bo gdy tylko zgromadzeni pretendenci do ręki (i niemałego posagu) dziewczyny ją zapoznają czym prędzej przez okna uciekają. A dziewczyna nadal tkwi uwięziona w pałacu rodziców niczym księżniczka w niedostępnej wieży.

Aż pewnego dnia pojawia się nietuzinkowy zalotnik podstępnie zwabiony przez żądnego sensacji paparazziego. A dalej? Dalej też jest bajkowo, choć nie tak bardzo jak w Amelii, i dalej jest magicznie, choć nie aż tak jak w Ciekawym przypadku Benjamina Buttona. Mimo wszystko to dobry film, który z całą pewnością warto obejrzeć, jeżeli dwa poprzednie się spodobały.

Solidne 7 na 10 punktów. Christina Ricci świetnie wcieliła się w rolę Penelopy.

Więcej na IMDB

Miasto Boga, ubrane w historię miłosną, w wykonaniu Hindusów. Jeżeli Bollywood ma więcej takich produkcji, to mamy nowego króla, żegnaj Hollywood.

Historię Jamala, jego brata i Latiki ogląda się z prawdziwym zaangażowaniem. Od biedaka do milionera, scenariusz nieprawdopodobny, świetnie zrealizowany i trzymający w napięciu do ostatniej chwili. Nie zliczę już ile nagród i nominacji zdobył ten film, ale z całą pewnością jest to wydarzenie roku. Trzeba zobaczyć.

10 na 10 punktów. Kolejna mocna pozycja w kolejce do Oskara.

Więcej na IMDB.

Twórcy “Hortona”, zamiast parodiować kolejny hollywoodzki przebój postawili na indywidualność. Animacja jest wykonana przepięknie, postacie posiadaj soczyste kolory, poruszają się zgrabnie, miłe wrażenia dla oka.

W polskiej wersji językowej zamiast Jima Carrey’a usłyszymy Michała Żebrowskiego, a Bartosz Opania zastąpił Steve’a Carella. Pozostałym postaciom animacji głosów użyczyli Małgorzata Zajączkowska, Andrzej Grabarczyk i Mirosław Zbrojewicz. Świetną narrację wykonał Rafał Bryndal. Słysząc jego głos od razu pojwia się uśmiech na twarzy.

Śmieszna, kolorowa, pomysłowa bajka. Z przesłaniem. Z rymowaną narracją. Świetna bajka dla dzieci ale także dla 30latków! Gorrąco polecam! Postacie przypominają  “Grinch”‘a, którego grał Jim Carrey, stad też tylko 8/10,  no i szybko się kończy, za szybko :)

Więcej na IMDB

Ten film trzeba zobaczyć. Jest magiczny, ogląda się go “jednym tchem”, nie zwracając uwagi na to, że trwa prawie 3 godziny.

Już sam pomysł na film jest intrygujący - jak mogłoby wyglądać życie człowieka, który rodzi się stary (ciałem) i w miarę upływu czasu… młodnieje. Dziecko uwięzione w starczej powłoce początkowo porusza się na wózku inwalidzkim, nastolatek w pewnym momencie uczy się chodzić bez kul i… opuszcza dom, zaciąga się do pracy na holowniku, zaczyna poznawać świat. Pierwszy seks (zdziwiona mina prostytutki - bezcenna), pierwszy alkohol, a… miłość? Również jest, i ta właśnie przysparza najwięcej problemów - bo jak stworzyć związek z osobą dla której zegar bije w drugą stronę? Odpowiedź jest co najmniej urzekająca.

W pełni zasłużone 10 na 10 punktów, 5 nominacji do nagrody Golden Globe, mój prywatny kandydat do Oskara. Świetne role zagrali: Brad Pitt i Cate Blanchett.

Więcej na IMDB

Smutny film. Zostawia widza z większą liczbą pytań niż odpowiedzi.

Dlaczego on jej nie wspierał w realizacji aktorskich aspiracji? Dlaczego on tak długo tkwił w bezsensownej pustce, dlaczego nie zmienił pracy, której nie cierpiał? Dlaczego ona za wszelką cenę chciała uciec od dotychczasowego życia aż do… Paryża? Dlaczego wydawało jej się to jedyną słuszną drogą? Dlaczego najtrafniejsze opinie wypowiadał człowiek uznany za czubka? Dlaczego film stawia dużo więcej pytań niż do tej pory wymieniłem? Poruszający film. Zachęca do refleksji nad życiem i nad tym jak postrzegamy szczęście.

Świetnie zagrane role Leonardo DiCaprio i Kate Winslet. 8 na 10 punktów za to, że na pytanie jak skończy się ta historia za szybko znajdujemy odpowiedź. 4 nominacje do nagród Golden Globe - czyli pewnie będzie walczył o Oskara.

Więcej na IMDB

Zaczyna się od napadu na bank, który udał się nadspodziewanie łatwo. Komplikacje zaczynają się dopiero później.

Samo życie napisało scenariusz do tego filmu, historia przedstawiona w nim naprawdę się wydarzyła. I to tyle dobrych wieści. Film poprawny. Lepiej obejrzeć “Porachunki” lub “Przekręt” Guya Ritchiego - podobna tematyka, ale wykonanie znakomicie lepsze.

Więcej na IMDB

Nie lubię filmów braci Cohen. Przypomniałem to sobie niestety przy napisach końcowych filmu “To nie jest kraj dla starych ludzi”. Narzeczonej włączyła się jak zwykle lampka alarmowa już po 10 minutach oglądania, ale zignorowałem jej ostrzeżenie zasłaniając się zdobytym przez film Oskarem.

Film powinien być opatrzony ostrzeżeniem podobnym z opakowań papierosów: “Minister Kultury ostrzega: oglądanie tego filmu może poważnie zanudzić Ciebie i osoby w Twoim najbliższym otoczeniu”. Film też powinien mieć inny tytuł, znakomicie trafniej nawiązujący do prezentowanej treści: “Everybody loose” - t.j. wszyscy tracą (łącznie z Tobą widzu). Tracą bohaterzy pierwszoplanowi np. (życie, tudzież sens życia), tracą bohaterzy drugo- i trzecioplanowi (np. życie, pieniądze) i jest tylko jedna postać która zyskuje, a raczej nie traci więcej niż trochę zdrowia i (zimnej) krwi. Jeżeli mimo wszystko chcesz dowiedzieć się kim ona jest to niestety musisz zaryzykować obejrzenie filmu.

5 punktów na 10 za kreację psychopatycznego zabójcy.

Więcej na IMDB

Takiego wyciskacza łez to dawno już nie widziałem. Razem z moją narzeczona płakaliśmy jak bobry, podejrzewam, że nawet cyniczny i niewrażliwy dr House również uroniłby łezkę.

Stosunkowo szybko odkryliśmy, że główny bohater pod maską uśmiechniętego i uczynnego gościa ukrywa niewyobrażalny smutek. Umiejętnie dawkowane puzzle tajemniczej historii w odpowiednim momencie układają się w pełny obraz.

Will Smith w zaskakująco dobrej kreacji po średniawym “Hancook’u” i “Jestem legenda”. Bardzo dobry film (blisko mu do “W pogoni za szczęściem”) i bardzo inny od typowych amerykańskich produkcji z happy endem. Mocne 8 na 10 punktów, 2 oczka odjąłem za to, że miejscami film był zbyt przewidywalny.

Więcej na IMDB

Weź dwóch wspaniałych aktorów, dodaj jednego, sławnego rapera, wstrząśnij, nie mieszaj i… dostaniesz przepis na cyfrową kupę. Niestety.

Film wyłączyłem po niespełna 10 minutach, po prostu tragicznie wiało nudą. I nie pomoże Al Pacino ani De Niro - owszem, byli świetni ale… w “Gorączce” (Heat), lata temu. Teraz pewnie zainkasowali furę “50 centów” w zamian za 2 godzinny film promocyjny Pana “Pół dolara”.

Omijać szerokim łukiem.

Więcej na IMDB

32:59 - tyle wytrzymaliśmy, zanim film został wyłączony. O 30 min za długo. Skąd różnica? Kawałek, który grali w pierwszej minucie filmu był niezły, później też pojawiło się kilka fajnych zajawek muzycznych.

Nie zmienia to faktu, że po początkowej zachęcie chwilę później dostajemy po gałach obrazkiem faceta biegnącego 60 km na godzinę, demolującego jadący samochód poprzez wgniecenie dachu i zrobienie z niego rondla na makaron przy użyciu pałeczek do perkusji, nie wspominając o cudownym ozdrowieniu w chwilę po nieuchronnym wypadku. Muszę przyznać, że moja narzeczona już w tym momencie właściwie oceniła film wypowiadając magiczne słowa: “ale to głupie“. Niepotrzebnie łudziliśmy się, że cokolwiek uratuje ten film.

Dno. Może się spodobać bardzo niewymagającym nastolatkom, a to dlatego, że filmowe przygody dotyczą nie tylko podstarzałego rockmana ale też garażowego, młodzieżowego zespołu.

2/10 (dwa punkty za fajną muzykę)

Więcej na IMDB